why oh why college?

Noong high school ako, i suck at almost everything, basta PE o Filipino. Enthusiastic naman ako sa mga nangyayari sa Noli at El Fili! Pero bakit ganoon, I love Filipino but the subject itself hates me! Doshite? Still, hindi ako nawawalan ng pag-asa, kahit gaano man ako kaeng-eng sa Filipino e sinusubukan ko pa rin ang lahat ng aking makakaya upang ako’y *pauses and thinks* (ano Tagalog ng improve?) *no response* mag-improve sa partikular na asignatura! Ngunit kung PE ang pag-uusapan, traumatic iyon. I’ve been humiliated and derided when it was finally my turn to hit the ball, to dance, to serve. Naisalba lang ako ng tests na kadalasan e hindi ko pa perfect.

Bago akong mag-college, naghahanap ako ng course na walang PE. Tama, oks lang ang Filipino, wag lang PE!!! Ang sinumpaang asignatura!

Bat ba kasi kailangan pa ng PE? Pede bang elective na lang iyon? Ano ba ang mangyayari kung matutuhan iyon ng teacher, engineer, accountant, pharmacist, et cetera? Athletes ba kami, ha? Ha? Hindi naman ah! Uupo lang naman kami sa isang tabi, tas doon na gagawa ng trabaho. Sa aking paglalakbay sa paghahanap ng kursong walang PE, ako’y hindi nagtagumpay. (Haha! Dinidibdib ang Tagalog ah!)

Bat ganun? Nang mag-college ako, medyo happy ako kasi dalawa ang math namin. Ang weird lang talaga kasi ang mga classmates ko e far from what I expected. They are not all good in math, some do but not that significant in number. I wonder why they didn’t prepare for this battle. Yes I call this a battle, between me and myself.

Bat ganun? Oo, halos lahat e recall lang ang lessons na itinuturo, karamihan e alam ko na, kaya nga I feel advantaged. Lalo na sa chemistry at algebra, still ayaw kong mag-participate coz I don’t feel like it. Mabilis ang turo ng professors, sa kahit anong subject, some are vivid some are vague. Kaya nga karamihan e nagtatanong, “Paano ba ito?” “Ano ba ang lesson?” I wanna ask the profs to reiterate the lesson, yet I am too scaredy-cat to do so. I don’t really know why.

Bakit sa college me frat pa? Maraming nade-deds dahil sa hazing, nato-trauma, nagta-transfer, and worse, bukod sa deds, dropping of grades.

Bakit sa college, me mga nagda-drop o nagka-cut? Hindi ba nila alam kung ano’ng sakripisyo ang ginagawa ni Mommy at Daddy para lang makabayad ng tuition mo? Iyong perang pang-tuition e pinanggagala lang o pinando-dota. What a sad reality, patapon na nga ba ang karamihan sa atin?

Iniisip ko na lang, nag-aaral ako para in the near future e makatulong ako, not only sa family but also sa community. Ayokong maging pulitiko, swear. Tamaan na ng kidlat si .

Foot note:
Sa totoo lang, nakalimutan na ng shushunga-shungang author ang isusulat niya rito, pagpasensyahan mo na. Haha!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s